Nihayet "Subscribed" olmaktan kurtluyorum. On yıllık net hayatımda ilk defa bir siteye tam üyelik yaptım.Hayrı dokundu mu derseniz, çok fazla değil."Feature yaptım seni" diyip bağlarımızı güçlendirmek miydi bilinmez ama sitede bu kadar zaman geçirmek akıl karı da değil.Doğru kullanıldığında, gün yüzüne çıkmamış yetenekleri tanıtmak içinse güzel uygulama ancak sürekli aynı fotograflarla, kişilerle karşılaşmak, birbirinden farklı olmayan çalışmaları görmek sıkıcı yapabiliyor. İler ki zamanlar da düşünürüm belki "Subscribed"ı..

Son aylarda üstüste yaşanan sorunlar nedeniyle çok fazla zaman ayıramadım.İnsan biraz daha sevdiklerine bağlanıyor ve bu dönemde anlıyor kötü zamanlarda nasıl dostların ve sevdiğin biri olabileceğini.Şimdi herşey çok güzel. Taki bu sabah traş olacağım sırada, bariz bir şekilde beyazlaşmış bir kıl görünene kadar. İnsan tuhaf olabiliyor işte bu anda. Akla yatkın cümleler kuruyorsunuz hayata dair Bukowski gibi. Yazdıkları aklıma geldi bir romanında ölüm üzerine.
“Banyoya gidip yüzüme baktım. Berbat görünüyordum. Sakalımdaki beyazlaşmış kılları, kulağımın etrafındaki kılları kestim. Merhaba ölüm. Neredeyse 6 on yıl geçirmiştim. Çok daha önce de teslim alabilirdin beni. Yüzünü görmüştüm defalarca. Bir hipodromun yanına gömülmeyi isterdim...atların koşuşunu duyabileceğim.” ..
Üç on yıldan biraz fazla yaşamış insanın yaşlanma belirtileri benimki de.On yıl önceki telefon numaraları, bir sürü doğum gününü gereksiz yere aklımda tutan ben, en sonda hayatı ölüm üzerinden düşünmeye başladım işte. Belki böyle düşünmek birçok şeyi değiştirir kimbilir ve değiştiriyor da.

Güzel bir alıntıyla noktalayalım.. iç sesinize kulak verin.

"Rüzgarda sesini işittiğim nefesiyle dünyaya hayat veren yüce ruh, duy sesimi!
Küçük ve güçsüzüm. Senin kuvvetine ve bilgeliğine ihtiyacım var. Güzellik içerisinde yürümeme ve gözlerimin kırmızı ve mor gün batımlarını izlemesine izin ver. Ellerimin senin yarattığın şeylere saygı duymasını ve kulaklarımın sesini duyabilecek kadar keskin olmasını sağla. Beni bilge yap ki öğrettiklerini anlayabileyim. Her yaprağa ve kayaya gizlediğin dersi öğrenmeme izin ver. Kardeşlerimden daha üstün olabilmek için değil; en kötü düşmanım olan 'ben'i yenebilecek kadar kuvvet istiyorum. Sana temiz ellerim ve bakışlarımla gelmemi sağla ki; hayat tpkı batan güneş gibi solduğunda, ruhum sana utanmadan geri dönebilsin!"

_{Kanada'daki "Ojibway" Kabilesi'nin duası:}



ve son olarak profilimde yer alan mail adresimden iletişim kurabilir, Facebook ve yeni yeni toparlamaya çalıştığım Blog adresinden diğer çalışmalara ve yazılara da ulaşabilirsiniz.

Kendinize iyi bakın ..görüşmek üzere.

2008 [link] 2007 [link]


2006 [link] 2006 öncesi [link]